آنچه را که انسان می داند بصورت خود آگاه یا نا خود آگاه از بیرون فرا گرفته  ولی هیچکدام منشا بصیرت نمی شوند  بصیرت واقعی انسان از اندیشیدن و نگاه صحیح  و انتخاب درست انسان شکل میگیرد  و نتیجه آن باعث عمل انسانی می شود  و انسان ژاک است که ره یافته است  و ره یافتگی بدون بصیرت ممکن نیست  بصیرت وقتی شکل می گیرد که  انسان به یک فهم درست برسد  

فاصله یک انسان که میداند که نمی داند  با شخصی که نمیداند که نمیداند به اندازه درازای یک عمر طولانی ست 

آنچه که ذاتی ست همیشگی ست و آنچه که عرضی ست متغیر و تابع زمان و مکان